LIVE WEBCAM

Watch live streaming video from vachosradio at livestream.com

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Ήρθε η ώρα για το άγαλμα του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη;

Μια απίστευτη πληροφορία κάνει από χθες τον γύρο των τουρκικών ΜΜΕ. Άγαλμα του Κεμάλ πρόκειται να τοποθετήσει, σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης, ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης, με σκοπό να προσελκύσει Τούρκους τουρίστες στην δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση πόλη. Εμείς, την είδηση την είδαμε απο τα «ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ», την εξαιρετική ιστοσελίδα που εξειδικεύεται στις εξελίξεις στη γειτονική μας χώρα. Ο δήμαρχος φέρεται να δήλωσε ότι η πόλη έχει πολλά οθωμανικά μνημεία και ότι αποφάσισε να προβάλει την οθωμανική πολιτιστική κληρονομιά με απώτερο στόχο την ανάκαμψη της τοπικής οικονομίας.


Ο δήμαρχος σκοπεύει να οργανώσει περιηγήσεις στα οθωμανικά μνημεία της Θεσσαλονίκης και να τοποθετήσει άγαλμα του Κεμάλ στην πλατεία Αριστοτέλους, σύμφωνα πάντα με τουρκικά δημοσιεύματα.

Η αλήθεια είναι ότι προεκλογικά ο Μπουτάρης είχε προκαλέσει σάλο για τις σχετικές του δηλώσεις και είναι προσελκύσει μαζικά το ενδιαφέρον των τουρκικών ΜΜΕ στο πρόσωπό του. Ουδείς έχει αντίρρηση στην εφαρμογή έξυπνων και ανατρεπτικών ιδεών για να βοηθηθεί η οικονομία μιας πόλης η οποία έχει πληγεί αγρίως από την κρίση.
Άλλο όμως είναι αυτό και άλλο το να τοποθετήσεις στη συμπρωτεύουσα άγαλμα του σφαγέα των Ελλήνων, μιας αιμοσταγούς προσωπικότητας η οποία κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται δίπλα στον Χίτλερ, τον Στάλιν και τον Πολ Ποτ. Μήπως να σκεφτόταν ο Μπουτάρης τη δημιουργία «μουσείου γενοκτονιών Ατατούρκ», επιδιώκοντας να προσελκύσει τα εκατομμύρια των λαών που θα τους αφορά το μνημείο; Σε τελική ανάλυση, εάν ψάξει λίγο καλύτερα το θέμα ο καλών προθέσεων πιστεύουμε Γιάννης Μπουτάρης, θα ανακαλύψει μια επικίνδυνη μυθολογία γύρω από την υποτιθέμενη προέλευση του «πατερούλη» Ατατούρκ από τη Θεσσαλονίκη…

Τουρκικός φασισμός και…θρακική υπνηλία!!

Στην Ξάνθη το απόγευµα της 11ης Νοεµβρίου είχε ένα σηµαδιακό «χάπενινγκ». Οργανωµένο από το τουρκικό Προξενείο Κοµοτηνής και διεκπεραιωµένο από την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (ΤΕΞ), έδωσε τον αληθινό τόνο στις µειονοτικές κορώνες που τακτικά ακούγονται στην περιοχή: δεν υπάρχει κανένα µειονοτικό ζήτηµα στη Θράκη. υπάρχει (όπως άλλωστε και στην Κύπρο και στο Αιγαίο) µονάχα η τουρκική επιθετικότητα. ΑΥΤΟΙ…Πιο συγκεκριµένα: στο Σουνέ Τζαµί της πόλης διοργανώθηκε από την ΤΕΞ ένα µεβλίτ στη µνήµη των 24 Τούρκων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στις 19/10/11 από τους Κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ στην επαρχία Χάκκαρι (Τσουκούρτζα και Γιουκσέκοβα). 


Δηλαδή ένα (απαγορευµένο) σωµατείο, που διεκδικεί δήθεν µειονοτικά δικαιώµατα στην Ελλάδα, ταυτίζεται µέ τον Στρατό της γείτονος στο έργο της καταστολής του κουρδικού κινήµατος. Ένα έργο που περιλαµβάνει και χηµικό πόλεµο, όπως αναδείχθηκε πρόσφατα και στην Τουρκία και στη Γερµανία. Για τους (πιθανούς) εγκληµατίες πολέµου λοιπόν που χάσανε τη ζωή τους πολεµώντας κατά των ηρωικών Κούρδων ανταρτών, ο προξενικός µηχανισµός επεφύλαξε τιµές µέσα στην ελληνική Θράκη. Μαζί του συντάχθηκε όλο το πολιτικό προσωπικό της µειονοτικής κοινωνίας της Ξάνθης, αφού πέρα από τη διοργάνωση της ΤΕΞ (πρόεδρος ο Αχµέτ Καρά), παρέστησαν δίπλα στο Τούρκο Πρόξενο Μουσταφά Σάρνιτς οι Ιρφάν Ουζούν (αντιπεριφερειάρχης), Τσετίν Μάντατζη (βουλευτής ΠαΣοΚ), Οζάν Αχµέτογλου (κοµµατάρχης Ξάνθης του DEB), Χουσεΐν Αχµέτογλου (επικεφαλής του τουρκικού συνδυασµού για τον δήµο της Ξάνθης), Μουσταφά Αγκά (πρώην δήµαρχος Μύκης), Μπιλάλ Μπουντούρ (εκδότης της “Μιλλέτ”), Αµπντουλλαχ Τσακµάκ (πρόεδρος συλλόγου “Πλάτανος”) κ.α. Ο τουρκοµουφτής Ξάνθης Αχµέτ Μέτε απουσίαζε στη Μέκκα και τον εκπροσώπησε ο βοηθός του Αχµέτ Χράλογλου.
 

…ΚAΙ ΕΜΕΙΣ
Στην πρόκληση αυτή αποφασίσαµε να αντιδράσουµε κάποιοι πολίτες περί τον «Αντιφωνητή». Καλέσαµε λοιπόν τον κύκλο των φίλων και γνωστών µας να δώσουµε το «παρών» έξω από το τέµενος, καλώντας όλη την τοπική κοινωνία σε διαφύλαξη της ειρήνης και της αλήθειας. Μαζί µας ήταν τρεις Κούρδοι φίλοι που εκπροσώπησαν το αληθινό θύµα της υπόθεσης αλλά και ισάριθµοι Κύπριοι που ένιωσαν προσβεβληµένοι από τις εν Ελλάδι τιµές στον τουρκικό Στρατό ο οποίος κατέχει τη µισή τους ιδιαίτερη πατρίδα. Τα πλακάτ µας ήταν δίγλωσσα, στα τουρκικά και στα ελληνικά (ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ Τ.Ε.Ξ., Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...) κι ένα στα κουρδικά (το …κλασικό BIJI SEROK APO). Γέµισε η περιοχή από φυλλάδια (επίσης γραµµένα στα ελληνικά και στα τουρκικά), όπου γράφανε:
«Μουσουλµάνοι συµπολίτες µας,
Ζούµε στον τόπο αυτόν µαζί για αιώνες. Τα µεγάλα ζητήµατα έχουν πια όλα τακτοποιηθεί, αλλά κάποιοι δυσαρεστούνται από αυτό. Θυµήθηκαν σήµερα τους νεκρούς στρατιώτες στο Κουρδιστάν. Τους νεκρούς αντάρτες δεν τους γέννησε µάνα;
Μην τους δίνετε σηµασία και µην αφήνετε τους φασίστες της ΤΕΞ να µιλάνε για σας. Θέλουν να φέρουν στη Θράκη λύσεις σαν εκείνες του Κουρδιστάν; Ονειρεύονται καταστάσεις σαν αυτές στο Χάκκαρι; Είδαν τις φωτογραφίες των νεκρών; Θέλουν να δουν τέτοιες εικόνες στη Θράκη;
Τούρκοι, Έλληνες, Ποµάκοι η Ροµά, ζούµε όλοι µε τα ίδια προβλήµατα και δεν έχουµε ανάγκη από καινούργια. Το µέλλον των παιδιών όλων µας είναι σ’ αυτόν τον τόπο, δεν είναι ούτε στην Άγκυρα, ούτε στο Ντιαρµπακίρ. Και το τζαµί είναι χώρος όπου δοξάζεται ο Θεός – όχι ο πόλεµος!»
Βεβαίως οι Αρχές – που παρακολουθούν ανελλιπώς τα τηλέφωνά µας – ήταν εκεί και µέ δύναµη πολυπληθέστερη από την δική µας οµάδα για να µάς εµποδίσει ακόµη και την οπτική επαφή µέ το τζαµί. Παρά τις διαβεβαιώσεις µας µάς κράτησε µακρυά και µόνο κάποια στιγµή 5-6 εξ ηµών φτάσαµε στο τέµενος και µοιράσαµε φυλλάδια στους εισερχόµενους. Μάλιστα εµείς µέ την δηµοσιογραφική ιδιότητα µπήκαµε µέσα στο τζαμί και λίγο µετά δώσαµε µία συνέντευξη στο κανάλι ΞΑΝΘΗ που ήταν παρόν. Έτσι, µάς δόθηκε η ευκαιρία να πούµε µερικά πράγµατα µπροστά στα µούτρα των διοργανωτών, απευθυνόµενοι βεβαίως στην …κάµερα. Προς στιγµήν απειλήθηκε µία ένταση από κάποιον που κραύγαζε κάτι ακατανόητα σε σπαστά ελληνικά, υπερασπιζόµενος την τουρκική του ρίζα, αλλά παρενέβη η Αστυνοµία και ησύχασαν τα πράγµατα. Κατόπιν κάναµε µία µικρή πορεία µέχρι την κεντρική πλατεία (κατωτέρω παρατίθενται φωτογραφίες, ενώ υπάρχει και ένα μικρό βίντεο στοhttp://youtu.be/TQtmiyikwHE) και σε µιά ώρα διαλυθήκαµε.
Η τοπική κοινωνία, αν εξαιρέσεις τους θαµώνες των παρακείµενων καφενείων και καταστηµάτων, δεν κατάλαβε τίποτε. Συνεχίζει να ζει στον κόσµο της, σαν να µή τρέχει τίποτε, µέχρι που µιά µέρα θα ξυπνήσει έντροµη µέ όσα θα αντικρύσει. Ωστόσο, για να µήν αδικήσουµε μερικούς, πρέπει να πούµε ότι κάποιοι στην πόλη κινητοποιήθηκαν. Και δεν µιλάµε για τους αστυνοµικούς αλλά για τα δεκανίκια της καταστολής: τους «αντιεξουσιαστές». Όπως µάς πληροφόρησε «φιλικά» αξιωµατικός της Αστυνοµίας, «µάς έψαξαν» οι λεγάµενοι. Που το έµαθε αυτός; Άγνωστο. Πάντως η απειλή για αντιπαράθεση µέ ελληνόφωνους τσόγλανους έπεσε και µάλιστα από ένστολα χείλη. Δεν το αποκλείουµε να ίσχυε κιόλας, αυτό που δεν ξέρουµε είναι για τίνος λογαριασµό θα επενέβαιναν. Το φαντάζεστε όµως; Ανάλογες εκδηλώσεις στην Τουρκία αντιµετωπίζονται από το (εκεί) παρακράτος µέ τους Γκρίζους Λύκους. Εδώ εµείς να έχουµε απέναντί µας για την ίδια δουλειά τους «αντιεξουσιαστές»;
ΚΑΤΑΚΛΕΙΣ
Η παρακµή µας πάτο δεν γνωρίζει. Ολόκληρη Θράκη δεν µπόρεσε να δώσει 50 νοµαταίους που θα λέγανε ένα ειρηνικό ΟΧΙ στον εκφασισµό και στην προξενική προκλητικότητα. Το ελεεινό κόµµα που µάς κυβερνάει συνεχίζει να φιλοξενεί στους κόλπους του βουλευτές σαν τον Μάντατζη, που και προχθές δεν είχε κανέναν ενδοιασµό να παραστεί. Ακόµα και φίλοι δικοί µας είχαν ενδοιασµούς για το αν πρέπει να αντιδράσουµε η όχι. Και πότε θα πρέπει; Σε κάποιαν άλλη ζωή;
Δεν πειράζει. Ο αγώνας συνεχίζεται, ένα µήνυµα στην άλλη πλευρά εστάλη και την άλλη φορά θα είναι ισχυρότερο. Εμείς θα είμαστε πάντα εδώ. ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ…

Να γιατί «αλωνίζει» η Τουρκία στην Θράκη…

Τα στοιχεία που φέρνει στο φως της δημοσιότητας γνωστός ιστοχώρος που ασχολείται με τα θέματα ασφαλείας της Ελλάδας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις ακριτικές περιοχές, είναι συγκλονιστικά. Μέσα από την αφήγηση και την ανάλυση προκύπτουν ανησυχητικά συμπεράσματα για την ετοιμότητα της χώρας μας να αντιμετωπίσει την απειλή. Και πώς να υπάρχει ετοιμότητα εάν πρώτα δεν προηγηθεί συνειδητοποίηση της πραγματικότητας; Και ποιος θα οργανώσει την ελληνική «άμυνα» όταν υπηρεσίες οι οποίες ως εκ της φύσεώς τους αναλαμβάνουν σε όλες τις σοβαρές χώρες τέτοιες αποστολές, στην Ελλάδα τις έχουν απονευρώσει σχεδόν στο επίπεδο της αδρανοποίησης;


Το άρθρο – παρέμβαση που ακολουθεί προσπαθεί, μάταια όπως τελικά και ο συντάκτης του άρθρου αντιλαμβάνεται, να δώσει απάντηση στο ερώτημα που θέτει ο τίτλος του άρθρου… Το συγκεκριμένο ερώτημα βασανίζει πολλούς ή τουλάχιστον όλους εκείνους που βλέπουν τους κινδύνους που έχουν ζώσει την πατρίδα μας και ανησυχούν.

Τι συμβαίνει όμως στην Θράκη;
Πώς είναι δυνατόν η Άγκυρα να έχει δημιουργήσει τόσο σημαντικά βήματα προόδου «άλωσης» της συγκεκριμένης Ελληνικής ακριτικής αυτής γωνιάς και πώς είναι δυνατόν να μην συναντά ουσιαστική αντίδραση; Ποιοι φέρουν την ευθύνη για τον σοβαρό και ορατό κίνδυνο η Θράκη να μετατραπεί σε μία νέα Κύπρο, σε ένα νέο Κόσοβο, σε μία νέα γκρίζα περιοχή, στην οποία η Τουρκία θα έχει σημαντικό λόγο μέσα από ένα καθεστώς άτυπης συγκυριαρχίας;
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να τονίσουμε πως το πρόβλημα στην Θράκη, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα (Ήπειρο, Φλώρινα, Σέρρες, νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Καστελόριζο και… Γαύδο) είναι καθαρά πολιτικό και συγκεκριμένα εστιάζεται σε μία σταθερή κυβερνητική πολιτική υποχωρητικότητας, η οποία έχει γίνει σήμα κατατεθέν της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και της πολιτικής άμυνας και ασφάλειας.
Στο ίδιο πνεύμα του αθηναϊκού κράτους ακολουθούν οι περιφερειακοί «άρχοντες» (βουλευτές, περιφερειάρχες και Δήμαρχοι), οι οποίοι δείχνουν δυσφορία όταν πρέπει να συγκρουστούν υπερασπιζόμενοι το εθνικό συμφέρον, αφού έχουν τοποθετήσει –από την έναρξη της πολιτικής τους καριέρας- ως πρώτιστο μέλημα και καθήκον τους το κομματικό, το μικροκομματικό και πολλές φορές ιδιοτελές συμφέρον, που ικανοποιεί τις ανάγκες εισροής ψήφων…!
Πέρα από τις ευθύνες των προφανέστατα ανεύθυνων πολιτικών, πολιτευτών και άλλων τραγελαφικών τύπων που έχουν αναδειχθεί στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την έκθεση σε κίνδυνο –τόσο της Θράκης όσο και άλλων ευαίσθητων εθνικά περιοχών- φέρουν και συγκεκριμένες υπηρεσίες ασφάλειας, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε υπηρέτες εξυπηρετήσεων κομματικών συμφερόντων.
Το πρόσφατο παράδειγμα της ουσιαστικής ανυπαρξίας των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας μας δόθηκε μόλις εχθές (11/11/2011) στην Ξάνθη, όπου έγινε μνημόσυνο Τούρκων πεσόντων στρατιωτών σε μάχες (εντός της Τουρκίας) με Κούρδους αγωνιστές. Το μνημόσυνο (μεβλήτ) το διοργάνωσε το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, σε μία προσπάθεια επέκτασης της επιρροής του στην Ξάνθη (όπου οι Έλληνες μουσουλμάνοι είναι κατά πολύ αποστασιοποιημένοι από την τουρκική προπαγάνδα και τα κελεύσματα της «μητέρας πατρίδας»). Η χρήση θρησκευτικών τελετών αποτελεί σχεδόν πάγια τακτική στην στρατηγική που ακολουθεί η τουρκική προπαγάνδα, αφού είναι σχεδόν δεδομένο πως ο πιστός μουσουλμάνος είναι ευάλωτος ψυχολογικά σε οποιαδήποτε απόπειρα «πλύσης εγκεφάλου», όταν αυτή γίνεται μέσα στο τζαμί.
Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά τόσο οι τούρκοι «διπλωμάτες» όσο και όλοι όσοι ασχολούνται (ή θα έπρεπε να ασχολούνται) από την πλευρά της Ελλάδας με την αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού στην Θράκη. Και όμως, αδρανούν…! Οι λόγοι αυτής της αδράνειας είναι πολιτικοί, κομματικοί αλλά –δυστυχώς- σε μερικές περιπτώσεις και… επάρκειας, αφού εδώ και χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο «αποψίλωσης» του ανθρώπινου στελεχειακού δυναμικού στις συγκεκριμένες υπηρεσίες ασφάλειας της χώρας. Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό, πως η ανικανότητα ενός συγκεκριμένου ανώτερου στελέχους στην Θράκη, επέτρεψε την εμπλοκή της Αστυνομίας, ως κατασταλτικού κρατικού οργάνου, ενώ θα έπρεπε να έχουν γίνει όλες εκείνες οι απαραίτητες ενέργειες (αιτιολογημένη έκθεση αναφοράς επικινδυνότητας διασάλευσης της ασφάλειας των πολιτών της περιοχής) που θα ανάγκαζαν τον αρμόδιο υπουργό να πιέσει την Άγκυρα και να επιτύχει την αναστολή μίας «θρησκευτικής τελετής», της οποίας η υλοποίηση ενείχε σοβαρούς κινδύνους παρεκτροπής, ενώ θα σήμαινε μία ακόμη αδικαιολόγητη υποχώρηση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό.
Για να γίνουμε σαφέστεροι, σήμερα στην Ξάνθη υπάρχει ΕΝΑΣ μόνο άνδρας της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας, αφού όλοι οι άλλοι έχουν μεταφερθεί στην Κομοτηνή, την οποία χρησιμοποιούν σαν έδρα, προκειμένου να πληρώνονται… οδοιπορικά!!! Είναι, λοιπόν, φυσικό, ο ένας υπάλληλος να μην αρκεί για να αντιμετωπίσει την σωρεία των περιπτώσεων που σημειώνονται στην Ξάνθη. Το βοηθητικό προσωπικό (αποσπασμένοι από άλλες υπηρεσίες), δεν έχει ούτε την κατάλληλη επιμόρφωση, ούτε την κατάλληλη εκπαίδευση για να μπορεί να καλύψει τις πραγματικά τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν στον συγκεκριμένο νομό. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σε διαγωνισμό που είχε κάνει η ΕΥΠ πριν από 3 χρόνια, δεν προσλήφθηκε ΚΑΝΕΙΣ από την Θράκη!!! Τέτοια βαρύτητα έδωσε το αθηνοκεντρικό κράτος για την Θράκη!

Την ίδια στιγμή, ενώ πληθαίνουν τα προκλητικά και παραβατικά περιστατικά εκ μέρους του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, η Ελληνική κυβέρνηση μειώνει τα χρήματα προς την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών σε σημείο που να την καθιστά ανενεργή…, ενώ η τουρκική ΜΙΤ έχει επίσημο προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια δολάρια. Σαν αποτέλεσμα, μείωσης του εκπαιδευμένου ανθρώπινου δυναμικού και μείωσης του προϋπολογισμού της ΕΥΠ, είδαμε το καλοκαίρι που πέρασε εκατοντάδες αυτοκίνητα υψηλής τεχνολογίας και μεγάλου κυβισμού να οργώνουν «τουριστικά» την Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη εν μέσω μουσουλμανικής νηστείας, εκτελώντας πολλαπλές αποστολές (καταγραφή παράλιων εδαφών, παρακολούθηση – φωτογράφηση του στρατοπέδου Ειδικών Επιχειρήσεων που βρίσκεται κοντά στις Σάππες Ροδόπης, επαφές και οργάνωση με τουρκόφρονες της Θράκης), ενώ υπήρξαν και δύο σημαντικά περιστατικά πυρκαγιών στο νομό Έβρου, τα οποία αποψίλωσαν τα εδάφη των συγκεκριμένων ευαίσθητων εθνικά σημείων όπου αυτές εκδηλώθηκαν…
Βέβαια, και δυστυχώς, υπάρχει και ο παράγοντας ανθρώπινης ανικανότητας σχεδιασμού και αντιμετώπισης, γεγονός καταγεγραμμένο, αλλά κανείς δεν προσπαθεί να αλλάξει πρόσωπα που βαρύνονται με πολύ μεγάλες ευθύνες για πολύ συγκεκριμένα περιστατικά, όπως αυτό του τουρκικού μνημόσυνου στην Ξάνθη. Είναι, δε, τόσο μεγάλη η ανεπάρκεια ορισμένων στελεχών, που η συνέχιση της παραμονής τους στις θέσεις που κατέχουν, τους καθιστά επικίνδυνους για την ευρύτερη περιοχή. Η ανεπάρκεια, όμως, (για την περίπτωση του περιστατικού στην Ξάνθη) προϋπήρξε, αφού φυσιολογικά θα έπρεπε η όλη «δράση» του τούρκου προξένου να αντιμετωπισθεί με προληπτικές ενέργειες, αντί των κατασταλτικών υπηρεσιών της Αστυνομίας έναντι Ελλήνων ανησυχούντων πολιτών.
Για να γίνουμε περισσότερο σαφείς, σημειώνουμε ένα περιστατικό που συνέβη πριν από χρόνια, στην Καβάλα και στο εκεί κλιμάκιο της ΕΥΠ, για το οποίο έγινε πρόταση να κλείσει λόγω «αδράνειας»!!! Η πρόταση είχε γίνει από αποσπασμένο στέλεχος του Ελληνικού Στρατού, που είχε περισσότερη επαφή με παπούτσια παρά με τις πληροφορίες. Το «αστείο» είναι πως η πρόταση έγινε δεκτή από τους τότε προϊσταμένους της Αθήνας και δόθηκε «μάχη» για να διατηρηθεί ενεργό το συγκεκριμένο κλιμάκιο. Το πώς και το γιατί έγινε αυτή η πρόταση αποτελεί ένα πραγματικό μυστήριο, αφού είναι γνωστό πως το τουρκικό προξενείο «στοχεύει» στην Καβάλα, αφού εκεί υπάρχει το Παγγαίο (σπουδαίος ορυκτός πλούτος σε χρυσό, αλλά και σε άλλα ορυκτά) και η Θάσος (με τα κοιτάσματα πετρελαίου σε Πρίνο, Πρίνο ΙΙ και τον γνωστό «ανενεργό» Μπάμπουρα). Το τελευταίο καλοκαίρι, μάλιστα, παρατηρήθηκε υψηλότατη τουριστική κίνηση στην Καβάλα από τούρκους πολιτικούς, πολιτευτές και επιχειρηματίες…, οι οποίοι μόνο τυχαία δεν επισκέφθηκαν την συγκεκριμένη πόλη (σε επόμενο δημοσίευμα θα καταθέσουμε λεπτομέρειες στρατηγικού σχεδίου οικονομικής εκμετάλλευσης από τούρκους επιχειρηματίες –μέσω Γερμανίας- που στοχεύουν στην απόλυτη εκμετάλλευση του Νομού Καβάλας).
Για πόσο, άραγε μπορεί να συνεχιστεί αυτή η τακτική της απάθειας; Για πόσο ακόμη οι κάτοικοι της Θράκης θα συνεχίσουν να παρακολουθούν ανεύθυνους (πολιτικούς αλλά και κυβερνητικούς υπαλλήλους) να τους εκθέτουν σε εθνικούς κινδύνους; Φυσικά, οι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών μετράνε την πατρίδα με τον πήχη και υπολογίζουν πόσα θα κερδίσουν από το ξεπούλημα που έχει αποφασισθεί να υλοποιήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου. Μήπως, όμως, θα έπρεπε κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν και να υπολογίσουν πως οι ζημίες που προκύπτουν μέσα από λάθος πολιτικές και ανθρώπους, είναι περισσότερες από τα κέρδη που τους υπόσχονται; Μήπως κάποιοι θα πρέπει να σκεφθούν πρώτα την πατρίδα και έπειτα το κόμμα ή την πολιτική τους καριέρα; Μήπως κάποιοι θα έπρεπε να σταλούν στο σπίτι τους, για να μην γίνουν αιτία να κινδυνεύσουν σπίτια άλλων Ελλήνων;
Κλείνοντας, θέλουμε να τονίσουμε πως τα προβλήματα υπάρχουν πάντα, όταν δεν τα αντιμετωπίζεις με τον σωστό τρόπο. Δυστυχώς, αυτά μεγιστοποιούνται όταν οι «αρμόδιοι» αποδεικνύονται απολύτως αναρμόδιοι και μερικές φορές επικίνδυνοι να κάνουν αυτό που η θέση και η πατρίδα τους επιτάσσει… Αλλά, είπαμε, πρώτα από όλα είναι το… κόμμα και το χρήμα…

«Μπεστ Σέλλερ» το Ευαγγέλιο στην Τουρκία!!!

Με κομμένη κυριολεκτικά ανάσα παρακολούθησε το κοινό τη διάλεξη του γνωστού Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη , που έγινε στο Δήμο Θέρμης και μεταδόθηκε από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4ε της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, σχετικά με την Ορθοδοξία στη σημερινή Τουρκία.
Ο Δημοσιογράφος, με πολυετή έρευνα, με απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύματα του ίδιου του Τουρκικού Τύπου, ακόμα και με βίντεο από εκπομπές της τουρκικής τηλεόρασης, αποκάλυψε μια άλλη, εντελώς άγνωστη και θαμμένη πλευρά της πραγματικότητας στη σημερινή Τουρκία, κατά την οποία δεκάδες, εκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χιλιάδες είναι εκείνοι που μεταβαίνουν στα Ορθόδοξα προσκυνήματα, Εκκλησιές και Αγιάσματα, ενώ επιφανείς Τούρκοι παρακολουθούν με δέος τη Θεία Λειτουργία!!!
 
Ο Νίκος Χειλαδάκης, ανέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες και επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που ζήτησαν να βαφτιστούν Χριστιανοί, ενώ παρουσίασε τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας τουρκικής εφημερίδας, που καταγράφει μόνο τα τελευταία τρία χρόνια στην Τουρκία τον εξωφρενικό αριθμό των 8.000.000 πωλήσεων Αγίων Γραφών, στην τουρκική γλώσσα!!! (σ.σ. πράγμα που δείχνει πως είναι πραγματικά πολλά εκατομμύρια οι Κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία, ενώ σύμφωνα με τις Προφητείες του Αγίου Κοσμά για το «1/3 των Τούρκων που θα γίνουν Χριστιανοί» και με βάση το σημερινό πληθυσμό, φαίνεται πως πρόκειται για περίπου 15 με 20 εκατομμύρια ψυχές!!!)
 
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ
Ο κ. Χειλαδάκης παρουσίασε επίσης με αδιάσειστα βίντεο τουρκικών καναλιών, τους χιλιάδες κυριολεκτικά Τούρκους «μουσουλμάνους», που κατακλύζουν την Εκκλησία του Αϊ Γιώργη του Κουδουνά, αφήνοντας τάματα, προσκυνώντας τις άγιες εικόνες και πηγαίνοντας σε ατέλειωτες ουρές για να χριστούν με το λαδάκι από το καντήλι του Αγίου!!!
 
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ
Μια άλλη πάλι εκπληκτική περίπτωση, είναι και εκείνη κοντά στα Άδανα, που όπως ανέφερε ο Νίκος Χειλαδάκης, συγκεντρώνει εκατοντάδες ασθενείς Τούρκους, που γίνονται καλά από μια γυναίκα, η οποία ομολόγησε στην Τουρκική Τηλεόραση, ότι τη θεραπευτική της δύναμη την αντλεί από μια κατακόμβη-σπήλαιο, όπου αγίασαν 7 Χριστιανοί Μάρτυρες!!!
 
ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ
Το συγκλονιστικότερο όμως όλων, είναι εκείνο που ο έγκριτος Δημοσιογράφος ανέφερε για τη Σεβάστεια, ξεκινώντας από το Συναξάρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, όπου αναφέρετε η θεραπεία κάποιου πλουσίου στο Αγίασμα του Ταξιάρχη στη Σεβάστεια!
Εκεί, στο θυματουργικότατο εκείνο Αγίασμα, είχε χτιστεί περικαλλέστατος Ιερός Ναός, θαύμα αρχιτεκτονικής, που όμως δεν υπάρχει πια.
Αλλά υπάρχει το ΑΓΙΑΣΜΑ του ΤΑΞΙΑΡΧΗ, γεμάτο με εκατοντάδες μικρά ψαράκια, τα οποία γλείφουν τις πληγές, ή τα σημεία πάθησης των δεκάδων χιλιάδων Τούρκων, που πηγαίνουν εκεί από όλο τον κόσμο και γίνονται καλά, μπαίνοντας μέσα στο ΑΓΙΑΣΜΑ!!!
Μάλιστα οι Τούρκοι έχουν χτίσει ξενοδοχεία και δωμάτια για να εκμεταλλευτούν τον «θεραπευτικό» τουρισμό που έρχεται ακόμα και από τη Ρωσία!!!
 
 
«ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ ΔΕ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΜΟΥ»
 
Και ο επίλογος όμως του Νίκου Χειλαδάκη ήταν εξίσου συναρπαστικός, όταν αποκάλυψε πως αν και δουλεύει χρόνια σε μεγάλες εφημερίδες, καμία εφημερίδα και κανένα ΜέσοΕνημέρωσης δε δέχτηκε μέχρι τώρα μέσα στην Ελλάδα να προβάλει όλο αυτό το συγκλονιστικό υλικό, για την Ορθοδοξία μέσα στην Τουρκία!… (σ.σ. Με την εξαίρεση της 4ε)

Κάποτε ο διάβολος...

  Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση             δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα,     είπε:
            «Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.
            Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.
            Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.
            Απαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.
            ....Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους κλέψουμε το χρόνο τους. Ας πηγαίνουν στην εκκλησία, δεν πειράζει, ας έχουν εκεί                 τις συνεστιάσεις τους κι όλα τα υπόλοιπα.
            Ας έχουν έργο και δράση. Μόνο να μην έχουν χρόνο να αναπτύξουν αυτή τη ζωντανή σχέση με τον Ιησού.
            ...Να τι θέλω από σας. Αποσπάστε τους την προσοχή από τον Σωτήρα τους και εμποδίστε τους από του να έχουν θερμή και στενή             σχέση μαζί Του όλη μέρα. Ας τους παρασύρουμε σε μια χαλαρή σχέση με τον Ιησού, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη και                         αγάπη γι' Αυτόν.
            Πώς θα το κάνουμε αυτό; ρώτησαν τότε οι δαίμονες.
            Βάλτε τους να ασχολούνται με τα δευτερεύοντα θέματα και βρείτε τρόπους αμέτρητους να κρατάτε απασχολημένο το μυαλό                     τους, απάντησε.
            Βάλτε μέσα τους τον πειρασμό να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν και να δανείζονται χρεώνοντας τις κάρτες τους.
            Πείστε τις γυναίκες τους να πάνε να δουλεύουν πολλές ώρες εκτός σπιτιού και τους άνδρες να δουλεύουν 6-7 μέρες την εβδομάδα,             10-12 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του τρόπου ζωής τους.
            Εμποδίστε τους να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους. Έτσι, καθώς θα διασπάται η οικογένειά τους, σύντομα το σπίτι δεν θα                     αποτελεί πια για αυτούς καταφύγιο από την πίεση της δουλειάς τους.
            Κρατάτε πάντα το μυαλό τόσο γεμάτο με ερεθίσματα ώστε να είναι αδύνατο να ακούσουν τη σιγανή και απαλή φωνή του Θεού.
            1. Βάλτε τους να παίζουν το ραδιόφωνο και το κασετόφωνο όποτε οδηγούν.
            2. Φροντίστε να έχουν συνεχώς ανοιχτά στο σπίτι τους τα CD, το βίντεο, την τηλεόραση και τους υπολογιστές.
            3. Βάλτε σε κάθε κατάστημα κι εστιατόριο που μπαίνουν μουσική που να παίζει ασταμάτητα. Αυτό θα συννεφιάζει το μυαλό τους             και θα αδυνατίζει την κοινωνία τους με τον Χριστό μέσω της προσευχής.
            4. Γεμίστε τα τραπέζια τους με περιοδικά και εφημερίδες. Κάντε τους υπερκαταναλωτικά όντα, να αγοράζουν, να ξοδεύουν                     χωρίς να έχουν τίποτα από αυτά πραγματική ανάγκη. Να ασχολούνται, να ταλαιπωρούνται και να απομακρύνονται από τον Ιησού             Χριστό.
            5. Σφυροκοπάτε τα μυαλά τους ακατάπαυστα με ειδήσεις όλο το 24ωρο.
            6. Γεμίστε τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, ώστε να μην τους αφήνετε στιγμή σε ησυχία όσο οδηγούν ή περπατούν.
            7. Πλημμυρίστε τα γραμματοκιβώτιά τους με άχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερών παιχνιδιών και κάθε τι που                 προάγει ψεύτικες ελπίδες ευημερίας.
            8. Βάλτε κοκαλιάρικα μοντέλα στα εξώφυλλα των περιοδικών και στην τηλεόραση ώστε οι άνδρες να θεωρούν αυτά ως                             πρότυπα ομορφιάς και να μην ικανοποιούνται με την εμφάνιση της γυναίκας τους.
            9. Δώστε κούραση στις συζύγους ώστε τα βράδια να μην είναι σε θέση να χαρούν σαν ζευγάρια με τους άνδρες τους.                                     Δώστε τους πονοκεφάλους ώστε οι άνδρες να έχουν παράπονα, πικρίες και να αρχίσουν να ψάχνουν αλλού για ευχαρίστηση. Αυτό             θα διαλύσει γρήγορα τις οικογένειες.
            10. Διαφημίστε τον Αϊ Βασίλη ώστε να κλέψετε την προσοχή των παιδιών από το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.
            11. Το Πάσχα διαδώστε τα κουνελάκια και τα κόκκινα αυγά στη θέση του μηνύματος της Ανάστασης και της νίκης της αμαρτίας.
            12. Ακόμα και στη διασκέδασή τους φέρτε τους στα άκρα. Όταν γυρίζουν από διακοπές να είναι πτώμα στην κούραση και να                 έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους.
            13. Μην τους αφήνετε να βγαίνουν στη φύση και να παρατηρούν ό,τι ο Θεός έφτιαξε.
            14. Αντί για αυτό, στέλνετέ τους σε λούνα παρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους και κονσέρτα.
            15. Κρατάτε τους πάντα υπεραπασχολημένους. Να μη σκέφτονται, να μην αναζητούν, να μη προβληματίζονται.
            16. Και όταν συναντώνται για πνευματική συντροφιά με άλλους πιστούς, κάντε ώστε να φεύγουν από κει με διαταραγμένη                         συνείδηση.
            17. Δώστε τους να ασχολούνται με τόσους πολλούς 'καλούς' στόχους, που να μην έχουν χρόνο ούτε ανάγκη να εκζητήσουν τη                     δύναμη του Ιησού στη ζωή τους.
            18. Σύντομα θα δουλεύουν ασταμάτητα για αυτόν το καλό σκοπό, που όμως ο Θεός δεν τους ανέθεσε, θυσιάζοντας την υγεία τους             και την οικογένειά τους σ' αυτόν με μεγάλη πιθανότητα να τα χάσουν και τα δύο.
 
            Θα δουλέψει σίγουρα το σχέδιο αυτό.»
 
         Οι δαίμονες έτρεξαν γρήγορα να βάλουν σε                         εφαρμογή όλα αυτά, ώστε οι Χριστιανοί να μην έχουν         χρόνο για τον Σωτήρα τους.

“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή"









Από την Μάρω Μπανάκου


Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο.  Χλευάζεται και
κατασυκοφαντείται.  Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια.
Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν την ιστορία της και τον
πολιτισμό της. Όποια  εφημερίδα και να ανοίξεις, μας έχουν κατατάξει
στα  «σκουπίδια». Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος, από το οποίο όλοι
θέλουν να απαλλαγούν, αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.
Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!
Δεν είμαστε  οι Έλληνες διεφθαρμένοι και τεμπέληδες. Χαβαλέδες ήμασταν
για πολύ καιρό. Βάλαμε τον αυτόματο πιλότο. Ένας φτωχός λαός, που
γνώρισε την αφθονία και παρασύρθηκε γιατί νόμισε πως θα κρατήσει για
πάντα. Πίστεψε και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» κάποιων
αδίστακτων πολιτικάντηδων. Για την ακρίβεια ίσως στην Ελλάδα υπάρχουν
λιγότεροι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες.
Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Είναι μια δύσκολη ώρα, αλλά δεν
ήρθε το τέλος.
Όμως, ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα το 15% του πληθυσμού της δεν ζει με κουπόνια.
Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα, κάθε ελληνόπουλο έχει δωρεάν πρόσβαση στο
Πανεπιστήμιο.
Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα, έστω ημιτελές, αλλά έχουμε σύστημα υγείας.
Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα κράτος που έχει μια μεγάλη
περιουσία. Άλλα κράτη δεν έχουν τίποτα. Αυτήν βλέπουν και
ξερογλύφονται.
Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα οι γονείς βοηθάνε τα παιδιά τους και εκείνα
τους γονείς τους.
Ευτυχώς, η μικρή και φτωχή Ελλάδα δεν ήταν απούσα από καμιά μεγάλη
μάχη για την ελευθερία. Και έδινε το είναι της, όταν οι άλλοι είχαν
ήδη παραδώσει και την ψυχή και το πνεύμα.
Ευτυχώς ακόμα, η Ελλάδα έχει μέλλον.
Έβλεπα εκείνα τα κορίτσια της Εθνικής Ομάδος Πόλο, να ανεβαίνουν στον
Όλυμπο,  μες τη «φωλιά του Δράκου», και είπα , πως  δεν χάθηκε η
ελπίδα. Υπάρχει ακόμα το μέταλλο του νικητή.
Η Ελλάδα έχει μέλλον, γιατί στη μακραίωνα ιστορία της κάθε μεγάλη ήττα
και καταστροφή, αντί να την  αφανίσει, την ανάσταινε!
Γιατί τα γράφω αυτά; Μου τηλεφώνησαν κάποιοι «φίλοι» απ’ το εξωτερικό
και  μας ….νεκρολογούσαν! Είναι απ’ τα κοράκια που έχουν στοιχηματίσει
στην πτώχευσή μας και ανησυχούν μήπως και χάσουν τα λεφτά τους!  Και
βιάζονται! Τόσο πολύ θύμωσα που έκλεισα το τηλέφωνο. Ύστερα τους
έστειλα το κείμενο που ακολουθεί….

“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή.
Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν
ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.
Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ
πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.
Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς
ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα
χάσµα.
Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν
ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.
Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ
ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.
Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης
εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ
φυσικοῦκόσµου.
Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα,
γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».
Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα
πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του.  Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ
προφορικὴπαράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ
ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.
Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει
καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν
ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ἕνα λαὸ περιορισµένο.
Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ
τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση.
Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ
γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε;
Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας
δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ
µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ
στὴλογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα
καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ
ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς
νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ
ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺκινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ
στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ
’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς
πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη
τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς
γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία.
Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ
πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης
χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς
ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ
ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ,
τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου
ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴνἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς
καρδιᾶς του.
Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους
τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ
βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ
ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ
λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε.  Ἂς
συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»

 Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου
Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963
Σαν να το είπε χθές!